எம்டன்... சென்னையைத் தாக்கிய ஒரே போர்க்கப்பல்! Thanks to Thatstamil

எம்டன்... சென்னையைத் தாக்கிய ஒரே போர்க்கப்பல்!

Read more at: https://tamil.oneindia.com/news/tamilnadu/emden-the-only-warship-attacked-chennai-296565.html

This article is written by Stanly Rajan

அது ஐரோப்பாவில் நாங்களும் குறிப்பிடதக்க நாடு என ஜெர்மன் களமிறங்கிய காலம், அன்றைய அண்ணாச்சி பிரிட்டனின் பெரும் கை அவர்களது கடல்படை. யுத்தத்தில் பிரிட்டனை வெல்லவேண்டுமனால் பெரும் வலிமையான கடல்படை இல்லாமல் அது சாத்தியமில்லை என்பது ஜெர்மனுக்கு புரிந்தது. 

முதல்கட்டமாக கட்டபட்டதுதான் அந்த பிரமாண்ட கப்பல், அதனை உருவாக்கும் பொழுதே மகா தந்திரமாக உருவாக்கினார்கள். அதாவது ஒரு சாதாரண கப்பலாக வெளியே தெரியும், ஆனால் நொடிக்குள் ஒரு போர்கப்பலாக தன்னை மாற்றி கடும் ஆட்டம் ஆடும். சகலமும் முடிந்தவுடன் பீரங்கிகள் எல்லாம் உள் இழுக்கபட்டு, ஏதோ நல்லெண்ண பயணமோ அல்லது நல்லெண்ணெய் வியாபார கப்பலாகவோ மாறிவிடும். போலந்தில்தான் கட்டபட்டது, ஜெர்மன் பாரம்பரிய‌ பட்டணமான எம்டன் எனும் பெயர் அதற்கு சூட்டபட்டது, கப்பல் நிபுணர்களை தவிர யாராலும் அது யுத்தகப்பல் என கண்டுபிடிப்பது கடினம், இந்த காலத்தில்தான் முதல் உலகப்போர் தொடங்கியது. உண்மையில் அந்த கப்பல் ஆசியா வரவேண்டிய அவசியமில்லை, பிரிட்டன் படைகளை குழப்ப ஐரோப்பிய கடற்கரையில் சுற்றிருக்க வேண்டியது, ஆனால் ஒரு சுதந்திரபோராட்ட தமிழன் சென்பகராமனால் ஆசியாவிற்குள் வந்தது. சென்பகராமன் யார் என்றால் இனி ராமராஜன் படத்து ரசிகரா? என கேட்கும் அளவிற்கு இந்திய வரலாறு மாற்றபடும். திப்புசுல்தானையே மறக்கடிக்க நினைப்பவர்களுக்கு சென்பகராமன் எம்மாத்திரம்?, இனி இந்திய வரலாறு என்றால் கோட்சே,சாவர்கர் அப்படியே இன்னும் பலர் வருவர். மற்றவர் எல்லாம் வேலைவெட்டி இல்லாமல் வெள்ளையரிடம் செத்தவர்கள். பெரும் பதிவாக எழுதவேண்டியவர் சென்பகராமன், இன்னொருவனுக்கு அந்த வரலாறு சாத்தியமே இல்லை. பின்னர் பார்க்கலாம். இப்பொழுது கப்பலில் ஏறுவோம். அப்படியாக அந்த கப்பல் ஆசிய கடலுக்குள் நுழைந்தது, அதுவரைக்கும் அதுவரை என்ன, பின்னாளில் ஜப்பான் தாக்கும் வரைக்கும் ஐரோப்பிய நவீன போர்க்கப்பல்களுக்கு ஆசியாவில் வேலை இல்லை, இன்னொரு வகையில் சொல்வதென்றால் இந்தியாவில் நடைபெற்ற ஒரே கப்பல்படை தாக்கம் அல்லது உலகப்போர் தாக்குதல் என்றால் அது இன்றுவரை செனையில் நடந்த எம்டன் தாக்குதல் மட்டுமே. (இன்று மாறிவிட்ட காலங்கள், இன்னொரு உலகப்போர் வந்தால் பாகிஸ்தான், சீனாவின் ஏவுகனைகள் நிச்சயம் சென்னையினை குறிவைக்கும், அவ்வளவு இல்லை என்றால் இலங்கையின் நாட்டு வெடிகுண்டாவது நிச்சய்ம் வீசபடும்.) அது 1914 செப்டம்பர் 22, நவராத்திரி கொண்டாங்களில் சென்னை மூழ்கி இருந்தது, அப்பொழுது திடீரென சென்னை துறைமுகத்தில் நுழைந்து கோட்டையினை தாக்க தொடங்கியது எம்டன். ஆடிபோனது சென்னை, இலக்குகளை மிக துல்லியமாக தாக்கியது எம்டன். சென்னை உயர்நீதிமன்றம் வரை குண்டுகள் தாக்கின, துறைமுக பணியாளார் 10 பேர் செத்தனர். பதிலுக்கு பிரிட்டிஷ் படைகள் தாக்க தொடங்கும் முகமாக, விளக்குகள் அணைக்கபட்டு, சென்னை இருட்டில் மூழ்க தொடங்கியது. விளக்கையா அணைக்கிறாய், இதோ பார் தீபம் என பர்மா ஆயில் கம்பெனி குடோனை குண்டு வீசி அழித்தது எம்டன், பெரும் தீ, சென்னைக்கே வெளிச்சம் தெரிந்தது. அந்த வெளிச்சத்தில் இன்னும் சில குண்டுகளை வீசிவிட்டு மறைந்தது எம்டன். முதல் தாக்குதலை எதிர்கொண்ட சென்னை காலியானது, கிட்டதட்ட 25 ஆயிரம் பேர் காலிசெய்து ஊர் திரும்பினர், இன்றைய நீதிமன்ற, துறைமுக, சென்னை கோட்டை பகுதிகள் எல்லாம் வெடித்த ஷெல்கள் கிடந்தது. முதல்முறையாக தனது ஆசியபகுதிக்குள் ஜெர்மன் தாக்கியதை கண்டு அலறிய பிரிட்டன் எம்டனை தீவிரமாக தேடியது, இன்றைய காலம் என்றால் செயற்கை கோளின் உதவியில் நொடியில் தீர்த்துவிடுவார்கள், அல்லது நீர்மூழ்கி மூலம் முடிவு கட்டுவார்கள். அக்காலம் அப்படியல்ல தேடவேண்டும் அதுவும் கடலில். எம்டனும் கலக்கியது, ஏதாவது ஒரு நாட்டின் துறைமுகத்தில் வேறுநாட்டு கொடிபறக்க, யுத்தத்திற்கும் தனக்கும் சம்பந்தமே இல்லாதது போல காட்டிகொண்டு பொருட்களை நிரப்பி கொண்டு பயணித்தது. திடீரென மலேசியாவின் பினாங்கினை தாக்கியது, கிழக்காசிய பிரிட்டன் காலணிகளை தாக்கியது. அப்படியாக 31 பிரிட்டன் கப்பல்களை மூழ்கடித்தது. அவமானத்தில் சிவந்தது பிரிட்டன். காரணம் எங்கள் சாம்ராஜ்யத்தில் இந்துமாக்கடல் "பிரிட்டனின் ஏரி", எம்மை மீறி யாரும் புகமுடியாது என்ற கர்வத்தில் அறிக்கையிட்ட பிரிட்டனுக்கு எம்டன் மகா அவமானத்தை கொடுத்தது. இனி எம்டனை அழிக்காவிட்டால், ஆசியாவில் பிரிட்டன் வர்த்தகம் சாத்தியமில்லை எனும் அளவிற்கு அச்சுறுத்தியது எம்டன் கப்பல். வழக்கம் போல மாறுவேடம், அவ்வப்போது அந்நியன் அவதாரம் என சென்றுகொண்டிருந்த எம்டன் கப்பல், ஒரு கட்டத்தில் ஆஸ்திரேலியா அருகே ஒரு கப்பலை மூழ்கடிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டது, வியாபார கப்பல்போல அச்சிறிய கப்பலின் அருகில் வந்த எம்டன், திடீரென விஸ்வரூபமெடுத்து அக்கப்பலை தாக்கியது, ஆஸ்திரேலியர்கள் கண்டுகொண்டனர், ஓ இவர்தான் எம்டன். இங்குதான் இருக்கின்றார். சொல்லபோனால் ஒரு வலை, காரணம் அந்த கப்பலை தூரத்தில் கண்காணித்து கொண்டிருந்தது ஆஸ்திரேலியாவின் சிட்னி போர்கப்பல். சிட்னி கப்பல் மகா நவீனமானது, எம்டனை அழிப்பதற்காகவே கடலில் விடபட்டது, இந்த வலையில் சிக்கியது எம்டன். கடும் யுத்தத்தில் கடல் யுத்த வியூகபடி, எம்டனின் அடிபாகத்தை சிட்னியால் உடைக்கமுடியவில்லை, திகைத்தார்கள். ஆனால் கப்பல் தொடர்ந்து இயங்கமுடியாதவாறு எம்டனின் பாய்லர்களை ஆஸ்திரேலியாவின் சிட்னி முந்திகொண்டு உடைத்தது, இன்னொன்று தனியாக சிக்கிகொண்ட எம்டனுக்கு உதவிக்கும் யாருமில்லை. ஆஸ்திரேலிய படையினரோ குற்றால குறவஞ்சி கொண்டாட்டத்தில் இருந்தனர், அவ்வளவு பெரும் சாதனையாக அது கருதபட்டது. முதல் உலகப்போரில் தனி முத்திரை பதித்து, இங்கிலாந்தே அக்கப்பல் "கிழக்கின் அன்னப்பறவை" என ஒப்புகொண்ட எம்டன், சுமார் 200 வீரர்களோடு அழிக்கபட்டது. அதன்பின்னரே பிரிட்டன் நிம்மதி பெருமூச்சுவிட்டது. சுருக்கமாக சொன்னால் இன்றைய நவீன போர்கப்பல்களுக்கு அதுதான் முன்னோடி, 1972 வங்கபோரில் இந்தியாவின் விக்ராந்த் கப்பல் பாகிஸ்தானில் எம்டன் என்றே அழைக்கபட்டு, அதனை அழிக்கவந்த பாகிஸ்தானின் நீர்மூழ்கி (அவர்கள் என்று உருப்படியாக செய்தார்கள்? எல்லாம் அமெரிக்க அன்பளிப்பு) விசாகபட்டினம் அருகே மூழ்கடிக்கபட்டதும் பின்னாளைய வரலாறுகள். எப்படியோ இன்றுவரை சென்னையினை தாக்கிய ஒரே போர்கப்பல் எம்டன் மட்டுமே, அந்த பெருமை எம்டனுக்கு மட்டுமே இருந்துவிட்டு போகட்டும் என்பதுதான் சென்னை விரும்பிகளின் பிரார்த்தனை. - ஸ்டான்லி ராஜன்

Read more at: https://tamil.oneindia.com/news/tamilnadu/emden-the-only-warship-attacked-chennai-296565.html

பெரியவரே, ஏன் நெற்றிக்கு வெள்ளை அடிக்கின்றீர்?”.வாரியார் சுவாமிகள் அவன் மொழியிலேயே பதில் சொன்னார்

ஒரு சமயம் வாரியார் சுவாமிகள் ரயிலில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தார். காலையில் கண் விழித்து எழுந்தவர், கை,கால், முகம் கழுவித்துடைத்துக் கொண்டு வந்து, தன் இருக்கையில் அமர்ந்து, திருநீற்றைக் கை நிறைய எடுத்துத் தன் நெற்றி நிறையப் பூசிக் கொண்டார்.
அவர் எதிரில் அமர்ந்திருந்த இளைஞன், நக்கலாகக் கேட்டான். ‘‘பெரியவரே, ஏன் நெற்றிக்கு வெள்ளை அடிக்கின்றீர்?”.

வாரியார் சுவாமிகள் வேறு யாராவது பணிவாகத் திருநீறு பூசுவதைப்பற்றிக் கேட்டிருந்தால், திருநீற்றின் அருமை, பெருமைகளைப் பற்றி அற்புதமாக விளக்கம் கொடுத்திருப்பார்.
ஆனால் இந்த மாதிரி நக்கலடிக்கும் ஆசாமிகளுக்கு எப்படிப் பதில் சொல்வது? அல்லது எடுத்துச் சொன்னால்தான் விளங்கப் போகிறதா? கேட்டுக் கொள்ளப் போகிறார்களா?.
வாரியார் சுவாமிகள் அவனை பார்த்து, ‘‘தம்பி, குடியிருக்கும் வீட்டிற்குத்தான் வெள்ளையடிப்பார்கள். என் நெற்றிக்குள் இறையன்பு குடியிருக்கின்றது. நல்லுணர்வுகள் குடியிருக்கின்றன. ஆகவேதான் வெள்ளையடித்தேன். காலி வீட்டிற்கு யாரும் அடிக்கமாட்டார்கள்,’’ என்று அவன் மொழியிலேயே அவனுக்கு பதில் சொன்னார்.

Like

பக்திப்பரவசம் கொண்ட கதிர்காமம்

My post in Face book -> January 2013

பக்திப்பரவசம் கொண்ட கதிர்காமம் மனதை விட்டு நீங்காத கோவில்.
எந்த நாட்டு மக்களாக இருந்தாலும் பக்தியோடு அந்த முருகனை வழி பட்டு நிம்மதி அடைவார்கள்
அவன் புகழை பாடி அவன் இடத்தில் அமர்ந்தாலே நாம் தோஷங்கள் யாவும் நீங்கி உடல் நோய் மாறி மக்களை நிம்மதி அடையச்செய்யும் சக்தி கொண்ட கதிர்காமககந்தன் அவன் அருளை வேண்டிட மக்கள் அலை போதும் திருத்தலம் கதிர்காமம்.
கதிர்காமம் ஊவா மாகாணத்தில் புத்தளப்பிரிவில் உள்ள தியகம என்னும் வனாந்திரப் பிரதேசத்தில் மாணிக்க கங்கைக்கு அருகாமையில் அமைந்துள்ளது
கதிர்காமத்தை சுற்றி பல கோவில்கள் உள்ளன இதில் கதிர்காம சந்நதி . வள்ளியம்மை சந்நதி என்ற கோவில் உள்ளது.
ஒவ்வொரு நோய்களை தீர்த்துவைக்கும் பக்தியான முருகனிடம் வேண்டுதல் செய்து காவடி, கற்பூரச்சட்டி, பாத யாத்திரை என்று நேத்திக்கடன்களை முடித்துவைப்பதற்கே அங்கு பக்தர் கூட்டம் ஒவ்வொரு நாளும் காணலாம்

நன்றி : http://mahimai.blogspot.com/2008/02/blog-post_29.html

எனக்கு சற்றே புரியாத விபரங்கள்

1. இந்த கோவிலில் எந்த சந்நிதியிலும் விக்ரக வழிபாடு காணவில்லை. ஒரு படுதாவில் (ஸ்க்ரீனில்) சமிக்கி வேலைப்பாடுகளுடன் ஆறுமுகன் படம் வள்ளி தெய்வானையுடன் வரையப்பட்டுள்ளது. அந்த படுதாவை மட்டுமே எல்லோரும் வணங்குகிறார்கள். என்ன காரணம்? விக்ரகங்கள் இருந்து ஏதாவது யுத்தத்தில் சேதப்படுத்தப்பட்டதா? அல்லது அத்தகைய நுட்பமே அறிமுகப்படுதப்படவில்லையா?

2. இந்த கோவிலை எல்லா மக்களும் வணங்கினாலும் தமிழர்களுக்கான கடவுளாகவே நாம் அறிந்திருக்கிறோம். அப்படி இருக்க ஒரு அறிவிப்பு கூட தமிழில் செய்வது இல்லை. இத்தகைய பாதிப்பு சமீபத்தில்தான அல்லது மிக நீண்ட நாட்களாகவே இப்படித்தானா?

வியப்புறும் செய்திகள்

ஒவ்வொரு பக்தரும் அங்கே இருக்கும் கடைகளில் வித விதமாக பழங்களை வாங்கி முருகனுக்கு காணிக்கை செலுத்துகிறார்கள். இதில் என்ன வியப்பெனில் அவரவர் விருப்பத்துக்கு ஏற்ப தட்டின் அளவும் பழங்களின் வகையும் அதிகரிப்பதுதான். நங்கள் வாங்கிய தட்டின் அளவு ஒன்றரை அடி விட்டமுள்ளது. ஒரு குடும்பத்தினர் சுமார் ஐந்தரை அடி விட்டமுள்ள தட்டு நிறைய வழியும் அளவிற்கு பழங்கள் வாங்கி காணிக்கை செலுத்தினார்கள். நான் நினைக்கிறேன்.. ஒரு காட்டுகோவிலாக இருந்து காட்டுக்குள் இருந்து கிடைக்கும் பொருட்களை மட்டுமே காணிக்கை செலுத்தும் பழக்கம் இருந்திருக்க வேண்டும். அதுவே இன்றைய நாகரிக உலகில் கடையில் வாங்குகிறோம் போலே!

சாமிக்கு பின்னாலே (திரைக்கு பின்னாலே) நைவேத்யம் பண்ணுகிறார்கள். பக்தி பரவசத்துடன்..அங்கே சிலை இருக்கிறதோ என்று பார்த்தேன். இல்லை. ஆனால் ஒரு சட்டத்திற்குள் (பிரமேக்குள்) வெள்ளியாலான அலங்காரத்துடன் முருகன் படம் இருக்கிறது.

இன்னொரு விஷயமும் பகிர்ந்திட வேண்டும். அப்படி கொண்டு வந்த பழங்களை ரொம்ப நேரம் கைகளில் சுமக்க முடியவில்லை என்றால் அதற்கென வரிசையாக கண்ணாடி பெட்டி வைத்து டோகேன் போட்டு கொடுக்கிறார்கள். நாம் எல்லா சந்நிதிக்கும் போய்விட்டு வந்து வாங்கி கொண்டு பிறகு முருகன் சந்நிதிக்கு போகலாம்.

இவ்வளவு மலை மலையாக பழங்களை வாங்கி கோவில் நிர்வாகம் என்ன செய்யும் என்று எனது நண்பரிடம் விசாரித்தேன். அவர் சொன்னார் இவற்றையெல்லம் விலங்குகள் பரமரிப்புக்கென்று வைத்துகொள்கிறார்கள் என்று. நம்புவோம் மறு சுழற்சி ஆகவில்லை என்று.

கோவிலில் கோபுரம் முறையும் இல்லை. ஒரு விதமான கேரளா முறையிலேயே கட்டப்பட்டுள்ளது சந்நிதி.

அருகே ஓடும் மாணிக்க கங்கை என்னும் ஆறு. அதில் மீன்கள் மிக அருமையாக கரை ஓரம் கொத்து கொத்தாக வந்து பொரி சாப்பிட்டு கொண்டு இருக்கிறது. ஒவ்வொரு மீனும் ஒரு சராசரி மனிதனின் புஜங்களின் அளவில் இருக்கிறது. அதுவும் இன்றைக்கு நாங்கள் பார்க்கயிலே வெள்ளம் மிகுந்த சீற்றத்துடன் சென்று கொண்டு இருந்தது. அதிலும் ஒரே இடத்தில் சமாளித்து நின்று பொரி சாப்பிடுகின்றன.

ஒரு யானை குட்டி (சற்றே பெரியது) மிக வேகமாக நடந்து வந்து ஒரு சந்நிதியின் வாசலில் மிக நேர்த்தியாய் உட்கார்ந்து வணக்கம் செலுத்தி பின் மிக வேகமாக எழுந்தது. வியந்து போனேன். இந்த யானை குட்டி என்ன ரஜினி வேகத்தில் வருகிறது என்று வியந்தேன்

மற்றுமொரு பெரிய யானை அதன் தந்தம் மிக அழகாக பின்னிக்கொண்டிருந்தது. மிக லாவகமாக தும்பிக்கையை வெளியே போடவும் உள்ளே போடவும்.. அடடா என்ன அற்புத காட்சி!

யானை கால்களுக்கிடையில் போய் வந்தால் ஏதோ தோஷம் விலகுமாம். ஒரு நம்பிக்கை.. இங்கிருக்கும் மக்களுக்கு. செய்கிறார்கள்.. பாகன் நம்பிக்கையில் அவர்களும் சுற்றி வருகிறார்கள் (அப்புறம் என்ன பாகனுக்கு வருமானம்தான்)

மிக முக்கிய செய்தி. இந்த கோவிலில் அதிகாலை 4.30 மணிக்கும், காலை 10.30 மணிக்கும் பின்பு மாலை 6.30 மணிக்கும் பூஜை செய்கிறார்கள். மனிதர்கள் மிக நீ........ண் ........ட வரிசையில் நிற்கிறார்கள். பழங்களையும் சுமந்து கொண்டு நிற்கிறார்கள். வரிசை மீறுவது இல்லை. வி ஐ பி என்று யாரும் உள்ளே நுழைவது இல்லை. அர்ச்சனை சீட்டு கிடையாது. தரிசன கட்டணம் கிடையாது. அபிஷே கம் கிடையாது (சிலை இல்லேன்னாலும் வேலுக்கு அபிஷேகம் பண்ணுவாங்களோன்னு நினைச்சேன்). அதை விட முக்கியம்.. நேரம் முடிந்து விட்டது என்று சந்நிதியை மூட மாட்டார்கள். வரிசை கடைசி ஆள் வரை அனுமதி தருகிறார்கள். நாங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம் ஒரு குடும்பம் 9.20 மணிக்கு (இரவு) சாவகாசமாய் பழங்கள் வாங்கி 1001வது ஆளாக வரிசையில் சேர்ந்துகொள்கிறார்கள்.

மேலும் ஒரு தகவல்

இதற்கு முந்தய ஒரு இடுகை பகிர்தலிலே குமரிக்கோட்டம் மூலமாகதான் நாம் பஞ்சாங்க முறையை பின்பற்றினோம் என்று சொல்லப்பட்டு இருந்தது. இந்த கதிர்காமதிற்கும் அதில் தொடர்பு இருந்ததாக கேள்விப்படுகிறேன். எனக்கு தெரிந்த ஒரு ஜோதிட கலா பூஷணி ஒரு தகவல் தெரிவித்தார். அவருடைய தகப்பனார் (அவரும் ஜோதிட வல்லுநர்) கதிர்காம பஞ்சாங்கம் ஒன்றை மட்டும்தான் கணக்கில் கொண்டு பழங்கள் சொல்வாரம். இப்பொழுது கதிர்காம பஞ்சாங்கம் புழக்கத்தில் இருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை.

எனது நண்பர்களே உறவினர்களே நலம் விரும்பிகளே நல்லோர்களே வல்லோர்களே ..... இத்தனை நேரம் பொறுமை காத்து என்னுடைய இந்த இடுகையை படித்தமைக்கு மிக்க நன்றி.

இந்த வாழ்க்கை உனக்காகத் தான், உனக்கு தான் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. அதை நீயே உருவாக்குகிறாய்

ஒருவர் தான் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதை ஒரு குட்டிக்கதை மூலம் தெரிந்து கொள்வோம். பல வருடங்களாக தச்சர் பணி செய்து வந்த தொழிலாளி ஒருவன் தன் பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற விரும்பினான். எஜமானனிடம், தான் தன் குடும்பத்துடன் அமைதியாகக் காலம் கழிக்க விரும்புவதைத் தெரிவித்தார். எஜமானனுக்குத் தன் தொழிலாளியை விட மனமில்லை. இருந்தாலும், கடைசியாக ஒரே ஒரு வீடு கட்டித் தந்துவிட்டு ஓய்வு பெறுமாறு கேட்டுக் கொண்டார். தச்சர், சரி என ஒப்புக் கொண்டாலும், அவர் மனம் வேலையில் ஆழ்ந்து ஈடுபடவில்லை. ஏனோ தானோவென்று மட்டமான பொருள்களைக் கொண்டு வீடு கட்ட ஆரம்பித்தார். தன் கடைசிப் பணியை அப்படி அசிரத்தையுடன் செய்தது துரதிர்ஷ்டம்தான். எப்படியோ ஒரு வழியாக வீடு கட்டி முடிந்ததும், வீட்டை வந்து பார்த்தார் எஜமானன். அமைதியாக வீட்டின் சாவியைத் தச்சரிடம் கொடுத்து, இதோ, இந்த வீடு உனக்காக நான் அளிக்கும் பரிசு என்றார். அதிர்ச்சி! வெட்கம்! அடடா, இது தனக்கான வீடு என்று முன்பே தெரிந்திருந்தால் நன்றாகக் கட்டியிருக்கலாமே? தான் மோசமாகக் கட்டிய வீட்டில், தானே வாழ வேண்டிய நிலைமை அந்தத் தச்சருக்கு. மனிதர்களும் இப்படித்தான். தங்கள் வாழ்க்கையை ஏனோ தானோ வென்று வாழ்ந்து கழிக்கிறார்கள். தங்களுடைய திறமையை முழுமையாகப் பயன்படுத்தாமல் சோம்பி வாழ்கிறார்கள். திறமை காட்ட வேண்டிய சந்தர்ப்பங்களைக் கோட்டைவிட்டு விடுகிறார்கள். நம் வாழ்க்கையும் அந்த வீடைப் போன்றதுதான். ஒவ்வொரு ஆணி அடிக்கும் போதும், மரத்துண்டுகளைச் சேர்க்கும் போதும் புத்திசாலித்தனத்தோடு செயல்படுங்கள். இந்த வாழ்க்கை உனக்காகத் தான், உனக்கு தான் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. அதை நீயே உருவாக்குகிறாய். ஒரு நாள் நீ வாழ்ந்தாலும் அமைதியோடும் கவுரவத்தோடும் வாழ வேண்டும். வாழ்க்கை என்பது நமக்கு நாமே கட்டிக் கொள்ளும் வீடு.

Thanks to Dinamalar May 2012

பாரத தாயை வணங்குவோம்

பாரத தாயை வணங்குவோம்

ஒப்புவமை இல்ல உயர் உடை இந்தியன்
ஓங்கார புகழுடன் திகழ்வான் இந்தியன்
அக்தே என்றும் நிலைப்பவன் இந்தியன்

இத்தனை நேரம் இந்தியன் என்று சொல்ல
இறுமாப்பு பெருகுது இந்தியன் மனதிலே
இயற்கைதான் இந்த இறுமாப்பு என
இறக்கை கட்டுது ஏன் மனது

இந்தியன் என்கிற ஒரு சொல்லே இத்தனை பெருமை தரும் என்றால்
இந்தியன் என்கின்ற ஒருமித்த
இணையில்லா பெரும் செயலுக்கு
எத்தனை சக்தியோ
ஒற்றை எழுத்து மாறுகையில்
ஒப்பில்ல பெருமையும் வருகுதன்றோ

தாயை போற்றுதல் மகவுக்கு உயர்வு
தாய் நாட்டை போற்றுதல் மக்களுக்கு உயர்வு
தாயை பேணுதல் மகவுக்கு அழகு
தாய் நாட்டை பேணுதல் மக்களுக்கு அழகு

வாழ்க பாரதம் என்றுரைத்து
வல்லரசாகும் என்று சூளுரைத்து
வறுமை போக்குவோம் என உறுதி பூண்டு வலிமையாய் உழைப்பேன் என வாக்கு கொண்டு
வாழ்க பல்லாண்டு பல நூறர்யிரம் ஆண்டு
பெருமை மகள் பலவும் கொண்டு

@ Ramanan Seshadri

நாமாவது நன்கு இருப்போமே

கஞ்சிக்கு வழியுமில்லை
கச்சை கட்ட துணியுமில்லை
கையிலே காசு இல்லை
கதறக்கூட திராணியில்லை

கட்டிய கணவனிடம்
கையேந்தி கெஞ்சுகிறாள்
கால்காசு கொடுமையா
கைபிள்ளை அழுகுதென்று

காலாலே உதைத்து சொன்னான்
கையில் ஏதுமில்லையென்று
கருமத்தை நொந்துகொண்டு
கைமாத்து வாங்கி வந்தாள்

கண்ணிமைக்கும் நேரத்திலே
கை திருகி பிடுங்கிசென்றான்
கள் குடிக்கும் கடையினிலே
கடன் தர மாட்டானென்று

கவுரவமாய் குடித்துவிட்டு
கால்வாயிலே தவழ்ந்திருந்தான்
கட்டிய மனைவி அவள்
கண்ணீரில் நனைந்திருக்க

நாகரிகமாய் சென்றோ
நாற்றமுடன் வந்திருந்தான்
நாம் சொல்லி திருந்துவானோ
நாட்கள்தான் திருத்திடுமோ

நமது அண்ணல் இருந்திருந்தால்
நரன் இவனை துவைத்தெரிந்து
அஹிம்சை எல்லாம் அப்புறம்தான்
ஒழுக்கம்தான் முதலில் என்பார்

வெட்கம் கெட்ட செயலன்றோ
நாகரிகம் எனும் பெயரில்
நாறிபோன சமூகமோ
நாடு மாற நினைப்போமே
நாமாவது நன்கு இருப்போமே

''இந்த நீதிமன்றம் பல விசித்திரமான வழக்குகளைச் சந்தித்திருக்கிறது!''

''இந்த நீதிமன்றம் பல விசித்திரமான வழக்குகளைச் சந்தித்திருக்கிறது!''

அவதூறு வழக்குகள், சொத்துக் குவிப்பு வழக்குகள், நில அபகரிப்பு வழக்கு கள், முன்ஜாமீன், தப்பி ஓட்டம், சரண்டர் என்று பேப்பரைத் திறந்தாலே, கோர்ட், கேஸ் என்று கண்ணில் அடிபடாத நாளே கிடையாது. நம்மை நாமே ரிலாக்ஸ் செய்துகொள்ள சில வினோதமான வழக்குகளைப் பார்ப்போம்.

சென்னையைச் சேர்ந்த ஒருவர், பாட்டிலில் விற்கப்படும் குளிர் பானத்தை வாங்கிக் குடித்துள்ளார். அப்போது பாட்டில் தவறிக் கீழே விழுந்து உடைந்துவிட்டது. கடைக்காரர் பாட்டிலுக்குக் காசு கேட்க, குளிர்பானம் வாங்கியவர் கொடுக்க மறுக்க, இருவருக்கும் இடையில் கலாட்டாவாகி, போலீஸ் வரை போய், பிரச்னை கோர்ட்டுக்கும் வந்துவிட்டது. கடைக்காரர் தரப்பில் வாதிட்ட வழக்கறிஞர், ''ஹோட்டலில் காசு கொடுத்துத்தான் சாப்பிடுகிறோம். அதற்காக அங்கு உணவு பரிமாறும் தட்டு, கிண்ணம், தண்ணீர் டம்ளர் என எல்லாவற்றையும் நாம் கொண்டுவந்துவிட முடியுமா? அதுபோல்தான் குளிர்பானம் வாங்கினால், பாட்டிலைக் கொண்டுபோக முடியாது'' என்று வாதிட்டார். எதிர்த்தரப்பு வழக்கறிஞர் என்ன சாதாரண ஆளா? அவரும் அசராமல் திருப்பி அடித்தார். ''ஹோட்டல் சாப்பாடு என்பது பேக்டு அயிட்டம் (அடைக்கப்பட்டு விற்பனை செய்யப்படும் பொருள்) அல்ல. அதனால் தட்டு, டம்ளருக்கு நாம் உரிமை கொண்டாட முடியாது. ஆனால், குளிர்பானம் என்பது பேக்டு அயிட்டம். இதுபோன்ற பேக்டு அயிட்டங்கள் விற்பனைக்கு வரும்போது பேக்கிங்கிற்கும் சேர்த்துத்தான் விலை வைக்கப்படுகிறது. குளிர்பானம் வாங்கும்போது, பாட்டிலுக்கும் சேர்த்துதான் நாம் விலை கொடுக்கிறோம். எனவே, குளிர்பானம் வாங்கு பவருக்கே பாட்டில் சொந்தம். மெடிக்கல் ஷாப்பில் இருந்து ஒயின் ஷாப் வரை பாட்டிலில் வாங்கப் படும் பொருட்கள் பாட்டிலோடுதான் தரப்படுகின்றன'' என்று வாதிட்டார். ஏறத்தாழு ஆறு மாதங்கள் இழுத்தடித்த இந்த வழக்கில், 'குளிர்பானம் வாங்குபவருக்குத்தான் பாட்டில் சொந்தம்’ என்று தீர்ப்பானது.

மதுரை அருகே உள்ள கிராமம் ஒன்றில் முதியவருக்குச் சொந்தமாக நிலம் இருந்தது. அந்த நிலத்தைத் தனது மகன்களுக்குச் சமமாகப் பிரித் துக் கொடுத்தார். ஆனால், வரப்பில் இருந்த பனை மரம் யாருக்குச் சொந்தம் என்பதில் அண்ணன் தம்பிகள் இரு வருக்கும் இடையே தகராறு ஏற்பட்டு அந்தப் பிரச்னை கீழ்கோர்ட், மாவட்ட நீதிமன்றம் என்று சுற்றி கடைசியில் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்துக்கு வந்தது. இதற்கே 18 ஆண்டு களுக்கும் மேலாக ஆகி இருந்தது. இருந்தாலும் வழக்கு இழு....த்துக்கொண்டே போனது. ஒரு நாள் இடி மின்னலுடன் பலத்த மழை பெய்ய, அப்போது விழுந்த இடியில் பனைமரம் முற்றிலுமாக எரிந்து கருகிப்போய்விட்டது. இதையடுத்து அந்த வழக்கு உயர் நீதிமன்றத்தில் தள்ளுபடி செய்யப் பட்டது.

ஹூம், இதுக்குப் பேருதாய்யா இயற்கை!

- ஜோ.ஸ்டாலின்